Typ 18

Jest drugim typem maski przeciwgazowej produkowanej w kraju na potrzeby ludności cywilnej, określana również jako "Typ B". Była używana w tym samym czasie wraz z Typ 4, na której konstrukcji jest oparta i innymi maskami importowanymi zza granicy. Produkowana była przez AB Stockholms Skofabrik od ok. 1939 roku do 1945. Warto podkreślić, że nazwa Typ 18 jest nazwą zestawu, a nie samej części twarzowej (sama jej nazwa nie jest znana).

Część twarzowa

Względem konstrukcji, na której bazuje, zastosowano tu 2 główne zmiany: wizjery już nie były zdejmowalne i utrzymywane za pomocą metalowych, odkręcanych pierścieni. Tutaj są one zamocowane na stałe i wykonane z tworzywa sztucznego, a nie ze szkła. Kolejną ważną zmianą jest inna budowa zaworu wydechowego, w Typ 4 jego konstrukcja opierała się na 2 połączonych ze sobą gumowych krążków, tutaj natomiast zastosowano cienką metalową blaszkę na sprężynie. Wydychane powietrze wywierało taki nacisk na nią, że zawór otwierał się, a w momencie wdechu zewnętrzne ciśnienie atmosferyczne powoduje zamknięcie zaworu. Całość jest wkręcana w metalową komorę. Osłona zaworu wydechowego występowała w 2 wariantach: mocno odstająca, wykonana z grubego metalu (widoczna na zdjęciach) i jej odchudzona wersja wykonana z aluminium. Prezentowany egzemplarz pochodzi z 1940 roku.

Zestawy

Część twarzowa była kompletowana w 2 zestawach, był on definiowany przez opakowanie służące do przenoszenia maski. Typ 18 składał się z metalowej puszki z pojedynczym paskiem nośnym. Natomiast Typ 12 był przenoszony w tekturowym pudełku.

Zestaw Typ 18

Składa się z: części twarzowej, filtropochłaniacza, metalowej puszki, instrukcji obsługi, papierkowego detektora gazów bojowych i pasty przeciwpotnej do wizjerów.

Puszka

Służy do przenoszenia całości zestawu, od środka ma wkładkę z kartonu, aby zawartość nie obijała się podczas marszu. Na wieczku naklejano naklejkę z rozpiską zestawu i rozmiarem części twarzowej. Z boku natomiast widnieje nazwa producenta i oznaczenie zestawu.