Ansiktsskydd m/31

Szwecja pod koniec lat 20-tych zaczęła opracowywać nowy model maski przeciwgazowej dla swojej armii, początkowo testowano konfiguracje komory zaworów wraz z rurą łączącą. Skopiowali oni układ konstrukcyjny części twarzowej z niemieckiej GM24, w wyniku czego na początku lat 30-tych udało im się stworzyć Ansiktsskydd m/31. Model ten zastąpił przestarzałe w tym okresie maski niemieckie GM17 (oznaczone jako m/21) i GM18 (oznaczone jako m/23). Wdrożono ją do służby w 1931 roku i produkowano przez firmę Birger Carlson & Co. (BICAPA) do zakończenia II wojny światowej w kilku konfiguracjach zestawów. Na jej podstawie opracowano wersję dla marynarki wojennej i jednostek nadbrzeżnych, czyli Ansiktsskydd m/31 Opt. Również na tej części twarzowej opiera się cywilna wersja- Typ 4.

Część twarzowa

Składa się z tkaniny, która od wewnętrznej strony pokryta jest warstwą gumy. Materiał w newralgicznych miejscach jest doszczelniony cienką warstwą gumy. Ramkę uszczelniającą wykonano ze skóry i dodatkowo obszyto, ze skóry wykonano również pasek, który uniemożliwia zbyt głębokie osadzenie podbródka w masce. Wizjery są wykonane ze szkła i osadzone na miejscu dzięki metalowym pierścieniom, są one odkręcane, aby łatwo można wymienić stłuczony okular. Od wewnętrznej strony umieszczono metalowe mocowanie na wkładki przeciwpotne w postaci sprężynki. Komora zaworów składa się z metalowego bloku przymocowanego do części twarzowej za pomocą obejmy. Na górze znajduje się gniazdo gwintowe z uszczelką, a na dole zawór wydechowy w odkręcanej obudowie (umożliwia łatwą wymianę). Zawór wydechowy składa się z 2 gumowych płytek. Na początku w masce nie stosowano zaworu wdechowego (ten znajdował się w dużym filtropochłaniaczu), jednak w latach 40-tych zaczęto je montować w gnieździe zaworowym (głównie w tych częściach twarzowych, które używały mniejszego filtropochłaniacza m/36 z zestawu m/31-36). Nagłowie składa się z 5 materiałowych taśm z wszytymi sprężynkami, które poprawiają ich rozciągliwość. Dolny pasek posiada metalowy haczyk, który przechodzi przez tył głowy. Część twarzowa była wytwarzana w 4 rozmiarach, gdzie 1 był największy, a 4 najmniejszy. Ten ostatni jest najrzadszy, ponieważ produkowano go w małym nakładzie. Numer rozmiaru jest zazwyczaj umieszczony zarówno wewnątrz jak i zewnątrz maski.

Zestawy

Na przestrzeni lat Ansiktsskydd m/31 była kompletowana z zestawami: m/31, m/31-36 i m/31-62.

Zestaw m/31

Był pierwotnym zestawem używanym od 1931 roku, po czasie jednak został w większości zastąpiony zestawem m/31-36.

Składa się z: części twarzowej Ansiktsskydd m/31, rury łączącej m/31, torby nośnej m/31, filtropochłaniacza m/31, pojemnika z zapasowym zaworem wydechowym, pojemnika z 2 opakowaniami wkładek przeciwpotnych, ściereczki, pojemnika z proszkiem do dezaktywacji gazu musztardowego, papierkowego detektora skażeń i szklanej butelki z płynem do odkażania i rozpiski zestawu.

Filtropochłaniacz m/31

Składa się z warstwy przeciwpyłowej i warstwy węgla aktywnego, korpus wykonano z metalu pomalowanego farbą ochronną. Naniesiono na nią datę produkcji i napis "Endast mot kem. stridsmedel" co w wolnym tłumaczeniu oznacza "Tylko przeciw broni chemicznej". Wewnątrz otworu do podłączenia rury łączącej znajduje się zawór wdechowy. Wlot powietrza od spodu jest dość mały i w tym przypadku zaślepiony jest taśmą.

Torba nośna m/31

Służy do przenoszenia całości zestawu, zapinana jest na 2 metalowe knopiki, nad nimi znajduje się mała kieszeń na mniejsze elementy zestawu. Wewnątrz głównej komory są 2 przegrody, jedna na filtropochłaniacz, druga na maskę z rurą. Od wewnątrz dodatkowo wyłożona jest warstwą skóry

Zestaw m/31-36

Został wprowadzony w 1936, odrzucono w nim koncepcję dużego filtropochłaniacza i torby. Zastąpiono je małym filtropochłaniaczem wkręcanym bezpośrednio do części twarzowej. Odchudziło to i zmniejszyło gabaryty całości zestawu. Produkowano go do 1945 roku, ale użytkowany był najprawdopodobniej aż do lat 60-tych (o wiele dłużej niż zestaw m/31) z nowszym modelem maski Skyddsmask 51, kiedy to znowu wprowadzono modernizacje zestawu w postaci m/31-62.

Składa się z: części twarzowej Ansiktsskydd m/31, torby nośnej m/36, filtropochłaniacza m/36, pojemnika z zapasowym zaworem wydechowym, pojemnika z 2 opakowaniami wkładek przeciwpotnych, ściereczki, pojemnika z proszkiem do dezaktywacji gazu musztardowego, papierkowego detektora skażeń i szklanej butelki z płynem do odkażania i rozpiski zestawu.

Część twarzowa Ansiktsskydd m/31

Ten konkretny egzemplarz został zmodyfikowany przez dodanie zaworu wdechowego w masce, takie zmiany wprowadzano zarówno podczas II wojny światowej, jak i po niej.

Filtropochłaniacz m/36

Jest o wiele bardziej kompaktowy niż jego poprzednik, wkręca się go bezpośrednio w maskę. Górna warstwa to węgiel aktywny, a dolna to filtr przeciwpyłowy w postaci bawełny. Dolny wlot powietrza zabezpieczony jest warstwą papieru woskowego.

Torba nośna m/36

Jej spód wykonany jest z całości ze skóry, również zapinana jest na 2 metalowe knopiki, pomiędzy nimi umieszczono kieszeń na mniejsze elementy zestawu. Główna komora jest jednokomorowa i nie ma żadnych przegródek, Występuje w 2 wariantach kolorystycznych.

Zestaw m/31-62

Został wprowadzony w 1962 roku i używany z Skyddsmask 51, ale w mniejszej ilości. Zaprzestano jego eksploatacji najprawdopodobniej w latach 70-tych. W tym przypadku zmianie uległa cześć twarzowa, zawór wydechowy został zastąpiony tym z maski Skyddsmask 51 (z gumową osłoną). Zmianie uległ również zestaw, dodano adapter na filtropochłaniacz, z 40 mm na 60 mm, tak aby można używać część twarzową z nowszymi filtropochłaniaczami m/51 (tymi z maski Skyddsmask 51). Torba została ta sama, czyli m/36. Nie wiadomo do końca, jak sytuacja wyglądała z mniejszymi akcesoriami.