Pierwsza wersja MP-4 jest bezpośrednim rozwinięciem OM-mg-2, od której różni się jedynie nagłowiem - wykonane jest z materiału zamiast gumy. Część twarzowa, nagłowie oraz materiałowa wyściółka zatyczek wkładek filtrosorpcyjnych mają kolor zielony. Wersja ta była produkowana w latach 1975 lub 1976 - 1984.

Druga wersja MP-4 charakteryzuje się zmienioną kolorystyką w stosunku do wersji pierwszej. Część twarzowa oraz nagłowie mają kolor szary, natomiast wyściółka zatyczek wkładek filtrosorpcyjnych - czarny. Wersja ta była produkowana w latach 1985 - 1990.

Zestaw MP-4 składał się z części twarzowej, wkładek filtrosorpcyjnych z zatyczkami, fulara przeciwzaroszeniowego, nakładek ocieplających oraz worka przeprawowego z gumką. Wyposażenie dodatkowe stanowił indywidualny pakiet przeciwchemiczny.

Pierwsza wersja torby kompletowanej z maską MP-4 jest zarazem drugą wersją torby kompletowanej z maską OM-mg-2. Wykonana jest z materiału w kolorze szarym, na wzór toreb z zestawów BSS-MO-4u, jednak jest od nich niższa. Wyposażona jest w pas nośny oraz zapięcie do wojskowych pasoszelek. Posiada kieszeń zewnętrzną zapinaną na guzik. Klapa główna zapinana jest na bawełniany pasek z okuciem, a pod nią znajduje się imiennik. Ściany torby są usztywnione. Torba wewnątrz ma konstukcję jednokomorową, z kieszenią na worek przeprawowy oraz gumką na fular przeciwzaroszeniowy. Produkowana była w latach 1974 - 1977.

Druga wersja torby kompletowanej z maską MP-4 oparta jest konstrukcyjnie na pierwszej wersji torby kompletowanej z maską OM-mg-2. Różni się od niej głównie zapięciem klapy głównej oraz konstrukcją zapięcia do pasoszelek wojskowych. Wykonana jest z materiału w kolorze szarym. Ma kształt przypominający trójkąt. Wyposażona jest w zapięcie do wojskowych pasoszelek oraz w dwie bawełniane taśmy - nośną i biodrową lub udową. Posiada trzy kieszenie zewnętrzne zapinane na metalowe napy, z których dwie służą do schowania taśm po założeniu na wojskowe pasoszelki. Na kieszeni od pakietu przecichemicznego znajduje się imiennik. Ściany torby są usztywniane. Klapa główna torby zapinana jest na cztery metalowe napy. Wewnątrz torba ma konstrukcję jednokomorową, z kieszonką na nakładki ocieplające oraz gumką na fular przeciwzaroszeniowy. Produkowana była w latach 1978 - 1984.

Trzecia wersja torby różni się od poprzedniej zastosowaniem stylonowych taśm, zamiast bawełnianych. Ponadto wewnątrz znajduje się dodatkowa kieszonka z zapięciem. Produkowana była w latach 1985 - 1990.