Pierwsza wersja charakteryzuje się brakiem przetłoczenia wokół komory zaworów. Produkowana była w latach 50-tych.

W drugiej wersji dodano przetłoczenie wokół komory zaworów. Produkowano ją w latach 60-tych.

SzM-41Mu jest wykonana z cieńszej gumy. Maski te noszą symbol "y" przy oznaczeniu rozmiaru.

Pierwsza wersja SzM-41Mu posiada przetłoczenie wokół komory zaworów. Produkowano ją w latach 70-tych i w pierwszej połowie lat 80-tych.

W drugiej wersji powrócono do komory zaworów bez przetłoczenia. Produkowano ją w II połowie lat 80-tych.

Jedynymi oznaczeniami odlanymi na gumie są oznaczenia rozmiaru w standardowym miejscu.

Wewnątrz części twarzowej powinien znajdować się stempel z datą produkcji maski, taki jak w SzM-41M.

Maski SchM-41M były kompletowane w zestawach BSS-MO-4u oraz RSch-4. Nazwę zestawu determinował rodzaj pochłaniacza, który wchodził w skład zestawu. Elementy zestawów bywały mieszane między sobą. Wyróżnia się również zestawy ćwiczebne, w których skład wchodziły standardowe pochłaniacze oznaczone białą naklejką z czerwonym symbolem "Üb". Znane są pochłaniacze ćwiczebne na bazie bułgarskich BSS-MO-4u oraz polskich EO-14.

Zestaw składał się z części twarzowej radzieckiej lub bułgarskiej, węża łączącego radzieckiego lub bułgarskiego, pochłaniacza BSS-MO-4u lub RSz-4, torby nośnej oraz wkładek przeciwpotnych. Wyposażenie dodatkowe stanowiły: indywidualny pakiet przeciwchemiczny EP68, narzutka Schutzumhang 67, rękawice gumowe do odzieży ochronnej oraz materiałowe rękawice wewnętrzne.

Poniżej znajdują się przykładowe konfiguracje zestawów NRDowskich. Na zdjęciach brakuje rękawic do odzieży ochronnej oraz wkładek przeciwpotnych.

Wąż łączący wykonany jest z gumy w szarej otulinie bawełnianej i wyposażony jest w złącza gwintowe Rd40x4mm. Złącza gwintowe zabezpieczono prawdopodobnie metodą kadmowania.

Wąż łączący do złudzenia przypomina polski wąż z zestawu BSS-MO-4u i różni się od niego wykończeniem złączy gwintowych. Wykonany jest z czarnej gumy. Złącza gwintowe zabezpieczono kadmowaniem.

Pochłaniacz RSz-4 jest pochłaniaczem cylindrycznym. "RSz" oznacza powiększony wkład węglowy. Pochłaniacz opatrzony jest symbolem EO-16. Na spodniej części, we wlocie pochłaniacza znajduje się złącze gwintowe Rd40x4mm, umożliwiające przykręcenie dodatkowego pochłaniacza lub filtra.

Pochłaniacz BSS-MO-4u, podobnie jak inne pochłaniacze na tej licencji w Układzie Warszawskim, jest kopią radzieckiego MO-4u. W NRD wykorzystywany był głównie jako pochłaniacz ćwiczebny, z naniesionym oznaczeniem "Üb".

Zestawy dla NRD kompletowane były z torbami bułgarskimi, w kroju bułgarskim z nadrukiem "blumentarn", LEM, Tragetasche 1 oraz Tragerasche 1T.

Torba nośna bułgarska wykonana jest z materiału w kolorze oliwkowym. Klapa główna zapinana jest na drewniany kołek. Posiada pas nośny i biodrowy. Zewnętrzna kieszeń na indywidualny pakiet przeciwchemiczny jest przyszyta z lewej strony torby. Wewnątrz charakteryzuje się trójkomorową budową. W jednej z przegród znajduje się kieszonka na wkładki przeciwpotne, zapinana na guzik. Na spodzie komory z pochłaniaczem znajdują się klocki, a w jej górnej części są wszyte taśmy zapobiegające wysunięciu się pochłaniacza z torby.

Torba ta była uszyta w kroju torby bułgarskiej. Na zewnętrzne ściany torby oraz klapę naniesiony został nadruk "blumentarn".

Torba LEM jest wykonana z gumowanego materiału w kolorze grafitowym. Budową wewnętrzną nie różni się od wyżej opisanych toreb. Zewnętrzna kieszeń znajduje się z lewej lub prawej strony, nie jest jednak znany powód dwojakiego sposobu rozmieszczenia kieszeni. Wyposażona jest w pas nośny oraz pas biodrowy. Klapa główna oraz klapa kieszeni zewnętrznej zapinana jest na drewniany kołek. W późniejszym modelu torby kołek od zapiecia klapy głównej zamieniono na szary, groszkowany guzik z tworzywa sztucznego.

Torba ta jest rozwinięciem torby LEM. Zmieniono w nich zapięcia klapy głównej oraz klapy kieszeni zewnętrznej na szare napy z tworzywa sztucznego. Zewnętrzna kieszeń znajduje się po prawej stronie.

Tragetasche 1T została zaprojektowana w sposób zapewniający kompatybilność z planowanym systemem oporządzenia UTV. Budowa wewnętrzna nie różni się od wyżej opisanych toreb. Zewnętrzna kieszeń umieszczona jest z prawej strony. Klapa główna oraz klapa od zewnętrznej kieszeni zapinane są na materiałowy pasek ze szlufką. W tylnej części torby znajdują się haczyki służące do przypięcia torby do pasa głównego. Torba nie posiada pasa nośnego ani biodrowego. Na materiał torby naniesiony jest nadruk "strichtarn".