ANP 31

Powstała jako następca masek ARS24 w armii francuskiej, wdrożona w 1931 roku i produkowana do rozpoczęcia II wojny światowej w 1939 roku. Na jej podstawie powstało wiele konstrukcji cywilnych tj.: Salvator, Securit lub TC-38. Do końca wojny powstało przynajmniej 1 500 000 sztuk.

Część twarzowa

Pod względem konstrukcyjnym nowy model nie różnił się zbytnio od poprzednika, maska wykonana jest z materiału pokrytego warstwą gumy od wewnętrznej strony. Wizjery osadzone są na gumie przyszytej do tkaniny. Umocowane są za pomocą metalowych oprawek z wypustkami, które wciska się w gumę, aby połączenie było szczelne. Wszystkie szwy i łączenia są dodatkowo wzmocnione warstwą cementu gumowego. Nagłowie również pozostało niezmienne względem ARS24, jest ono materiałowe z wszytymi sprężynkami, aby lepiej dopasowywało się do głowy użytkownika. Główną zmianą była wymiana komory zaworów na taką z mocno odstającym w dół łącznikiem gwintowym przystosowanym do używania części twarzowej z rurą łączącą, w którym to znajdował się zawór wdechowy (część twarzowa nie posiadała go). ANP 31 powstawały również z części twarzowych ARS24, w których to usuwano komorę i wymieniano ją na nową. Prezentowany egzemplarz jest właśnie takim przykładem, świadczy o tym data w okolicach podbródka, a dokładnie "1929". Prostej modyfikacji dokonał zakład "Etablissement Champion" w najprawdopodobniej 1934 roku. Maski te występowały również w kilku wariantach wizjerów: wczesne z celulozowymi, oraz późne ze szklanymi. Te pierwsze posiadały podwariant dla artylerzystów z metalowym wzmocnieniem w kształcie pajęczyny.

Zestaw

Maska była kompletowana głównie z materiałową torbą, gumową rurą łączącą z zaworem wdechowym, filtropochłaniaczem, zapasowym wizjerem i 2 metalowymi pojemnikami nieznanego do końca przeznaczenia.

Torba pierwszego typu

Jest jednokomorowa i posiada 2 zewnętrzne kieszenie i 1 małą w środku na zapasowy wizjer. Od spodu wzmocniona jest kawałkiem wyprofilowanego metalu celem wzmocnienia i usztywnienia jej. Wyprodukowana została w 1934 roku przez zakład "Rene Gravereaux". Cechą charakterystyczną jest prostszy, materiałowy pasek do zapinania głównej komory i inaczej ukształtowane zapięcie na niego.

Filtropochłaniacz Model 1932

Nazywany również "modelem owalnym 1932", powstał w okresie obawy i rozwoju arszeniku jako gazu bojowego, dlatego od spodu posiada 2 filtry arsenowe z 2 osobnymi nakrętkami. Został wprowadzony, gdyż zwykłe filtropochłaniacze francuskie nie do końca dobrze radziły sobie z tą substancją. Wyprodukowany został w 1936 roku przez zakład S.E.C.M.P.